Oficjalny ranking najniebezpieczniejszych lotnisk nie istnieje – nie prowadzi go ani ICAO, ani ACI. Da się natomiast wskazać lotniska najtrudniejsze dla załóg: z pasem o długości 401–537 m, w górskiej dolinie albo dostępne tylko dla pilotów z dodatkowymi uprawnieniami. Dane o nich zebraliśmy z urzędów lotnictwa, zbiorów informacji lotniczych (AIP) i stron samych portów.
Czy istnieje ranking najniebezpieczniejszych lotnisk
Nie. Zestawienia „najniebezpieczniejszych lotnisk świata” to wybór ich autorów, a nie dane urzędowe. Dlatego trafniej mówić o lotniskach najtrudniejszych albo najbardziej wymagających.
Wspólną cechą takich portów są dodatkowe ograniczenia: loty tylko w dzień i przy dobrej widoczności, osobne uprawnienia dla pilotów albo limity wiatru. To samo dotyczy list „pechowych” lotnisk – żadna z tych organizacji ich nie publikuje. Trzymamy się więc parametrów, które można sprawdzić w dokumentach.
Najtrudniejsze lotniska w liczbach
| Lotnisko | Kraj lub terytorium | Droga startowa | Najważniejsze ograniczenie |
|---|---|---|---|
| Saba (Juancho E. Yrausquin) | Karaiby Holenderskie | 401 × 18 m | tylko samoloty z zezwoleniem rządu Holandii |
| Lukla (Tenzing-Hillary) | Nepal | 527 × 20 m | 2846 m n.p.m., loty wyłącznie z widocznością |
| Courchevel | Francja | 537 m | nachylenie 12,5–18,66%, lądowanie zawsze pod górę |
| Paro | Bhutan | 1964 m | loty tylko w dzień, piloci z osobnym certyfikatem |
| Madera (Funchal) | Portugalia | 2481 × 45 m | kwalifikacje dowódcy i limity wiatru |
Dla skali: planowane lotnisko Port Polska ma mieć dwie drogi startowe po 3800 m, czyli ponad siedem razy dłuższe niż pas w Lukli. Więcej o tej inwestycji w tekście lotniska przyszłości i Port Polska.
Lukla w Nepalu: 527 metrów na wysokości 2846 m
Według profilu lotniska opublikowanego przez urząd lotnictwa Nepalu droga startowa w Lukli ma 527 m długości i 20 m szerokości. Lotnisko leży na wysokości 2846 m n.p.m., w strefie buforowej Parku Narodowego Sagarmatha, i działa od września 1971 r.
Loty odbywają się wyłącznie z widocznością i tylko w dzień. Godziny pracy zależą od pory roku, np. w listopadzie i grudniu to 6:45–18:00. Lądują tu samoloty krótkiego startu i lądowania, m.in. DHC-6 i L-410. Urząd nazywa Luklę najbardziej ruchliwym lotniskiem tego typu.
Paro w Bhutanie: tylko w dzień, tylko z certyfikatem
Lotnisko Paro leży w głębokiej dolinie rzeki Pa Chhu, a okoliczne szczyty sięgają 5500 m. Ma jedną asfaltową drogę startową o długości 1964 m. Loty są dozwolone wyłącznie w warunkach widoczności, od wschodu do zachodu słońca.
Lądować mogą tu tylko piloci z osobnym certyfikatem. Urząd transportu lotniczego Bhutanu nie podaje, ilu ich jest – popularna liczba „50 pilotów” pochodzi z mediów. Do 2011 r. było to jedyne lotnisko w kraju.
Najtrudniejsze lotniska w Europie
Madera (Funchal), Portugalia
Portugalski zbiór informacji lotniczych podaje, że pas 05/23 ma 2481 × 45 m między progami. Dowódca rejsu zarobkowego samolotem powyżej 10 miejsc pasażerskich musi mieć co najmniej 200 godzin jako kapitan na danym typie, zanim ukończy szkolenie wstępne. Uprawnienie jest ważne 6 miesięcy. Aby je utrzymać, trzeba w tym czasie wykonać lądowanie i start na Maderze, sesję na symulatorze albo lot z instruktorem.
Obowiązują też limity wiatru przy lądowaniu – np. z sektora 300°–010° średnio najwyżej 15 węzłów, w porywach do 25. Dokument ostrzega przed silną turbulencją i uskokiem wiatru. O nietypowych konstrukcjach piszemy w tekście lotniska z najdziwniejszymi pasami startowymi.
Courchevel, Francja
Altiport w Courchevel jest dostępny tylko dla pilotów z kwalifikacją górską albo z autoryzacją na to lądowisko. Pas ma 537 m, wklęsły profil i nachylenie od 12,5% do 18,66%. Ląduje się zawsze pod górę, a startuje w dół. Dane pochodzą z raportu francuskiej komisji badania wypadków BEA.
Innsbruck, Austria
Lotnisko wymaga obowiązkowego zapoznania się z procedurami na podstawie materiałów odprawowych. Odpowiada za to przewoźnik, a w lotach niehandlowych – dowódca. Przed pierwszym podejściem według przyrządów przy podstawie chmur poniżej 3000 stóp i widzialności poniżej 5 km potrzebny jest wcześniejszy lot w dobrych warunkach albo szkolenie na symulatorze.
Gibraltar
Drogę startową zbudowano w 1941 r. w poprzek Winston Churchill Avenue – jedynej drogi łączącej Gibraltar z Hiszpanią. W ostatnich latach przed otwarciem tunelu zamykano ją ponad 15 razy dziennie. Tunel pod pasem działa od 31 marca 2023 r. Od tej daty przez pas przechodzą tylko piesi, rowerzyści i użytkownicy hulajnóg.
Barra, Szkocja
Jak podaje operator, to jedyne lotnisko na świecie, na którym rejsy rozkładowe lądują na plaży zalewanej przez pływy. Rozkład zależy więc od przypływów i odpływów. Gdy lotnisko jest zamknięte, pasy są zwykłą plażą publiczną. Barra ma dwa loty dziennie do i z Glasgow.
Karaiby: Saba i Sint Maarten
Pas na wyspie Saba ma według AIP Karaibów Holenderskich 401 × 18 m, betonową nawierzchnię i nachylenie 2,05%. Lotnisko przyjmuje wyłącznie loty z widocznością i tylko samoloty z zezwoleniem rządu Holandii. Linia Winair wykonuje 4 loty dziennie z Sint Maarten, a przelot trwa nie dłużej niż 12 minut.
Na pobliskim Sint Maarten samoloty podchodzą do lądowania nad plażą Maho na wysokości poniżej 100 stóp, czyli ok. 30 m. Lotnisko Princess Juliana obsługuje ponad 1,8 mln pasażerów rocznie.
Kai Tak i Toncontín: lotniska z dawnych zestawień
Kai Tak w Hongkongu nie działa od lipca 1998 r., kiedy ruch przeniesiono na Chek Lap Kok. Jego droga startowa leżała na cyplu wchodzącym w zatokę Kowloon, a w 1975 r. wydłużono ją do 3390 m. Dawny teren lotniska, ponad 320 ha, to dziś obszar Kai Tak Development. Podobne historie opisujemy w tekście lotniska z niezwykłą historią.
Tegucigalpa, kojarzona z lotniskiem Toncontín, ma dziś połączenia międzynarodowe – m.in. do Miami, Houston, Panamy i Madrytu – z portu Palmerola. Jego oficjalna strona nazywa go „lotniskiem stolicy Hondurasu”.
Co to oznacza dla pasażera
- Lukla i Paro przyjmują samoloty tylko w dzień i przy dobrej widoczności, a Barra – zależnie od pływów. Zostaw zapas czasu przed dalszą podróżą i przeczytaj poradnik o przesiadkach i opóźnieniach.
- Zakupy wolnocłowe zaplanuj na dużym lotnisku przesiadkowym. Podpowiedzi znajdziesz w zestawieniu najlepsze lotniska do zakupów duty free.
- Przy przesiadce sprawdź zasady dla płynów: przewóz zakupów z duty free.
Najczęstsze pytania
Oficjalnego rankingu nie ma – nie prowadzi go ani ICAO, ani ACI. Do najbardziej wymagających należy Lukla w Nepalu: pas 527 m na wysokości 2846 m n.p.m. i loty wyłącznie z widocznością.
Szczególne wymagania wobec załóg mają Madera, Courchevel i Innsbruck. Nietypowe są też Gibraltar, gdzie pas przecina dawną główną drogę, oraz Barra w Szkocji z lądowaniem na plaży.
Portugalskie przepisy traktują je jako lotnisko o szczególnych wymaganiach. Dowódca musi mieć m.in. 200 godzin jako kapitan na danym typie i aktualne uprawnienie, a przy lądowaniu obowiązują limity wiatru.
Według AIP Karaibów Holenderskich ma 401 × 18 m. Lotnisko jest dostępne tylko dla samolotów z zezwoleniem rządu Holandii.
Nie. Od 31 marca 2023 r. wszystkie pojazdy jadą tunelem pod pasem. Przez drogę startową przechodzą tylko piesi, rowerzyści i użytkownicy hulajnóg.
Źródła
- Civil Aviation Authority of Nepal – profil lotniska Tenzing-Hillary (Lukla) – pas, wysokość, godziny pracy
- Department of Air Transport (Bhutan) – Paro International Airport – pas i ograniczenia lotów
- NAV Portugal – eAIP, LPMA AD 2 (Madera) – wymiary pasa, wymagania wobec załóg, limity wiatru
- DC-ANSP – AIP Karaibów Holenderskich, TNCS AD 2 (Saba) – wymiary pasa i warunki użytkowania
- BEA – raport BEA2016-0200 (altiport Courchevel) – długość i nachylenie pasa
- Rząd Gibraltaru – komunikat o otwarciu tunelu pod pasem – daty i zasady ruchu
Stan na 11 października 2026 r. Wymagania wobec załóg i dane w AIP zmieniają się z kolejnymi wydaniami – aktualną wersję sprawdzisz w publikacjach służb żeglugi powietrznej danego kraju.